23. ப்ரபத்திக்கு தேசநியமமும் காலநியமமும் ப்ரகாரநியமும் அதிகாரிநியமமும் பலநியமமுமில்லை.

24. விஷய நியமமேயுள்ளது.

25. கர்மத்துக்கு புண்யக்ஷேத்ரம் வஸந்தாதிகாலம் சாஸ்த்ரோக்தங்களான தத்தத் ப்ரகாரங்கள் த்ரைவர்ணிகர் என்றிவையெல்லாம் வ்யவஸ்திதங்களாயிருக்கும்.

26. "ஸ ஏஷ தேச: கால:" என்கையாலே இதுக்கு தேசகால நியமமில்லை.

27. இவ்வர்த்தம் மந்த்ர ரத்நத்தில் ப்ரதம பதத்திலே ஸுஸ்பஷ்டம்.

28. ப்ரகார நியதியில்லையென்னுமிடம் எங்கும் காணலாம்.

29. த்ரௌபதி ஸ்நாதையாயன்றே ப்ரபத்தி பண்ணிற்று; அர்ஜுனன் நீசர் நடுவேயிறே இவ்வர்த்தங்கேட்டது.

30. ஆகையால் சுத்தயசுத்திகளிரண்டும் தேடவேண்டா; இருந்தபடியே அதிகாரியா மித்தனை.

31. இவ்விடத்திலே வேல்வெட்டிப்பிள்ளைக்குப் பிள்ளை அருளிச்செய்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது.

32. அதிகார நியமமின்றிக்கே யொழிந்தபடி யென்னென்னில், தர்மபுத்ராதிகளும் த்ரௌபதியும் காகமும் காளியனும் ஸ்ரீகஜேந்த்ராழ்வானும் ஸ்ரீவிபீஷணாழ்வானும் பெருமாளும் இளையபெருமாளும் தொடக்கமானவர்கள் சரணம் புகுருகையாலே அதிகாரி நியமமில்லை.

33. பலநியமமின்றிக்கேயொழிந்தபடியென்னென்னில்;

தர்மபுத்ராதிகளுக்குப் பலம் ராஜ்யம்; த்ரௌபதிக்குப் பலம் வஸ்த்ரம்; காகத்துக்கும் காளியனுக்கும் பலம் ப்ராணம்; ஸ்ரீகஜேந்த்ராழ்வானுக்குப் பலம் கைங்கர்யம்; ஸ்ரீவிபீஷணாழ்வானுக்குப் பலம் ராமப்ராப்தி; பெருமாளுக்குப் பலம் ஸமுத்ரதரணம்; இளையபெருமாளுக்குப் பலம்

ராமாநுவ்ருத்தி.

34. விஷயநியமமாவது குணபூர்த்தியுள்ளவிடமே . விஷயமாகை; பூர்த்தியுள்ளதும் அர்ச்சாவதாரத்திலே

35. ஆழ்வார்கள் பலவிடங்களிலும் ப்ரபத்தி பண்ணிற்றும் அர்ச்சாவதாரத்திலே.

36. “பூர்ணம்" என்கையாலே யெல்லா குணங்களும் புஷ்கலங்கள்.

37. ப்ரபத்திக்கபேக்ஷிதங்களான ஸௌலப்யாதிகள் இருட்டறையில் விளக்குப்போலே ப்ரகாசிப்பதிங்கே.

38. பூர்த்தியையும் ஸ்வாதந்த்ர்யத்தையும் அநாதரிக்கிறவர்களைத் தான் ஆதரித்து நிற்கிறவிடம் குலைத்துக் கொண்டு தன்னை

39. பூகதஜலம் போலே அந்தர்யாமித்வம்; ஆவரணஜலம் போலே பரத்வம்; பாற்கடல்போலே வ்யூஹம்; பொருக்காறுபோலே விபவங்கள்; அதிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே அர்ச்சாவதாரம்.

40. இதுதான் சாஸ்த்ரங்களால் திருத்தவொண்ணாதே விஷயாந்தரங்களிலே மண்டி விமுகராய்ப் போரும் சேதநர்க்கு வைமுக்க்யத்தை மாற்றி ருசியை விளைக்கக்கடவதாய், ருசி பிறந்தாலுபாயமாய், உபாய பரிக்ரஹம் பண்ணினால் போக்யமுமாயிருக்கும்.

41. இதில் ப்ரபத்தி பண்ணுமதிகாரிகள் மூவர்.

உபாய்

42. அஜ்ஞரும், ஜ்ஞாநாதிகரும், பக்திபரவசரும்.

43. அஜ்ஞாநத்தாலே ப்ரபந்நர் அஸ்மதாதிகள்; ஜ்ஞாநாதிக்யத்தாலே ப்ரபந்நர் பூர்வாசார்யர்கள்; பக்திபாரவச்யத்தாலே ப்ரபந்நர் ஆழ்வார்கள்.

44. இப்படி சொல்லுகிறதும் ஊற்றத்தைப் பற்ற.

அவதாரிகை -இப்படி அஜ்ஞாநாதிகளோரொன்றேயிவர்களுக்கு ப்ரபதந ஹேதுவாகச் சொல்லுகைக்கு மூலமின்ன தென்கிறார் (இப்படி என்று தொடங்கி).

45. இம்மூன்றும் மூன்று தத்வத்தையும் பற்றி வரும்.

46. “என்னான் செய்கேன்" என்கிறவிடத்தில் இம்மூன்றுமுண்டு.

47. அங்கு ஒன்றைப் பற்றியிருக்கும்.

48. முக்க்யம் அதுவே.

49. "அவித்யாத." என்கிற ச்லோகத்திலே இம்மூன்றும் சொல்லிற்று.

50. "இதம் சரணமஜ்ஞாநாம்"

51. பக்திதன்னிலே அவஸ்தாபேதம் பிறந்தவாறே இதுதான் குலையக்கடவதாயிருக்கும்.

52. தன்னைப் பேணவும் பண்ணும், தரிக்கவும் பண்ணும்.

அவதாரிகை - இப்படி ப்ரபத்தி நிஷ்டை குலையும்படி பிறந்த பக்தியும் அவஸ்தா பேதம் விளைக்குமத்தையருளிச் செய்கிறார் "தன்னை" என்று தொடங்கி.

53. இந்த ஸ்வபாவ விசேஷங்கள் கல்யாண குணங்களிலும் திருச்சரங்களிலும் திருநாமங்களிலும் திருக்குழலோசையிலுங் காணலாம்.

54. இது தன்னைப் பார்த்தால் பிதாவுக்குப் புத்ரனெழுத்து

வாங்குமாபோலேயிருப்பதொன்று.

55. இது தனக்கு ஸ்வரூபம் தன்னைப் பொறாதொழிகை.

56. அங்கம் தன்னையொழிந்தவற்றைப் பொறாதொழிகை.

57. உபாயம் தன்னைப் பொறுக்கும்.

58. உபாயாந்தர மிரண்டையும் பொறுக்கும்.

59. இது இரண்டையும் பொறாது.

60. பலத்துக்கு ஆத்மஜ்ஞாநமும் அப்ரதிஷேதமுமே வேண்டுவது.

அவதாரிகை - இப்படி இப்ப்ரபத்தியுபாயமல்லவாய் விட்டால், பலஸித்திக்கிவன் பக்கலிலும் சில வேண்டாவோவென்ன வருளிச்செய்கிறார் (பலத்துக்கு) என்று தொடங்கி.

61. அல்லாதபோது பந்தத்துக்கும் பூர்த்திக்கும் கொத்தையாம்.

62. ஆபத்தைப் போக்கிக்கொள்ளுகிறோமென்று ப்ரமித்து அத்தை விளைத்துக் கொள்ளாதொழிகையே வேண்டுவது.

63. ரக்ஷணத்துக்கபேக்ஷிதம் ரக்ஷயத்வாநுமதியே.

64. எல்லா வுபாயத்துக்கும் பொதுவாகையாலும் சைந்தந்யகார்யம் ஆகையாலும், ப்ராப்தி தசையிலும் அநுவர்த்திக்கையாலும், ஸ்வரூபாதிரேகி யல்லாமையாலும், அசித் வ்யாவ்ருத்த வேஷத்தை ஸாதநமாக்க வொண்ணாது.

65. அசித் வ்யாவ்ருத்திக்கு ப்ரயோஜநம் உபேயத்திலுகப்பும். உபாயத்திலுபகார ஸ்ம்ருதியும்

66. "உன்மனத்தா லென்னினைந் திருந்தாய்" என்கிறபடியே ப்ராப்திக்கு உபாயம் அவன் நினைவு.

67. அதுதானெப்போதுமுண்டு.

68. அது பலிப்பது இவன்னினைவு மாறினால்.

69. "அந்திம காலத்துக்குத் தஞ்சம், இப்போது தஞ்சம் என்கிற நினைவு குலைகை" என்று ஜீயரருளிச் செய்வர்.

70. ப்ராப்தாவும் ப்ராபகனும் ப்ராப்திக்குகப்பானுமவனே.

71. ஸ்வயத்ந நிவ்ருத்தி பாரதந்த்ர்ய பலம்; ஸ்வப்ரயோஜந நிவ்ருத்தி சேஷத்வ பலம்.

72. ப்ரப்ரயோஜந ப்ரவ்ருத்தி ப்ரயத்நபலம்: த்த்விஷய ப்ரீதி சைதந்யபலம்.

73. அஹமர்த்தத்துக்கு ஜ்ஞாநாநந்தங்கள் தடஸ்தமென்னும்படி தாஸ்யமிறே அந்தரங்க நிரூபகம்.

74. இதுதான் வந்தேறியன்று.

75. ஸ்வாதந்தர்யமும் அந்யசேஷத்வமும் வந்தேறி.

76. சேஷத்வ விரோதி ஸ்வாதந்த்ர்யம்; தச்சேஷத்வ விரோதி ததிதர சேஷத்வம்.

77. அஹங்காரமாகிற ஆர்ப்பைத் துடைத்தால் ஆத்மாவுக் கழியாதபேர் அடியானென்றிறே.

78. க்ராம குலாதிகளால் வரும் பேர் அநர்த்தஹேது.

79. ஏகாந்தீ வ்யபதேஷ்டவ்ய: