NAT 10.9

O Ocean! Convey My Sorrows to the Lord on the Serpent Couch.

கடலே! என் துயர்களை நாகணைக்கே உரைத்தி

◆

NAT.10.9

605 கடலே! கடலே! உன்னைக்கடைந்துகலக்குறுத்து *
உடலுள்புகுந்து நின்றூறலறுத்தவற்கு * என்னையும்
உடலுள் புகுந்துநின்றூறலறுக்கின்றமாயற்கு * என்
நடலைகளெல்லாம் நாகணைக்கேசென்றுரைத்தியே.

605 kaṭale! kaṭale! uṉṉaik kaṭaintu * kalakku uṟuttu *
uṭalul̤ pukuntuniṉṟu * ūṟal aṟuttavaṟku ** ĕṉṉaiyum
uṭalul̤ pukuntuniṉṟu * ūṟal aṟukkiṉṟa māyaṟku * ĕṉ
naṭalaikal̤ ĕllām * nākaṇaikke cĕṉṟu uraittiye? (9)

RagamKāmbhoji / காம்போதி

ThalamTiripuṭai / திரிபுடை

BhavamNāyaki (lovelorn lady)

Divya Desam

Thiruppārkadal

Simple Translation

605. O milky ocean, O milky ocean! Māyavan churned you and took the nectar from you. He entered my heart, made me suffer and took my life away. Will you go to him who rests on the snake bed and tell him how I suffer for his love?

Word by Word (WBW) Meaning

Words may be rearranged for prose order (Aṉvayam). Read meanings in black continuously for the simplified sense based on the Divyārtha Dīpikai.

கடலே! கடலே! — கடலே கடலே!; உன்னைக் — உன்னை; கடைந்து — கடைந்து; கலக்கு உறுத்து — கலக்கி; உடலுள் — உனது சரீரத்திலே; புகுந்து நின்று — புகுந்து நின்று; ஊறல் — ஸாரமான அமுதத்தை; அறுத்தவற்கு — எடுத்தவர் அது; என்னையும் — என்; உடலுள் — உடலிலும்; புகுந்து நின்று — புகுந்திருந்து; ஊறல் — என் உயிரை; அறுக்கின்ற — அறுக்குமவரான; மாயற்கு — எம்பிரானுக்குச் சொல்லும்படி; என் — என்; நடலைகள் எல்லாம் — துயரையெல்லாம்; நாகணைக்கே — திருவனந்தாழ்வானிடம்; சென்று உரைத்தியே? — போய்ச் சொல்லுவாயோ?

kaṭale! kaṭale! — o sea o sea!; uṉṉaik — you were; kaṭaintu — churned and; kalakku uṟuttu — stirred; aṟuttavaṟku — by the One who; ūṟal — drew the essence of the nectar; pukuntu niṉṟu — by entering; uṭalul̤ — into your very body; māyaṟku — you tell the same Lord who; pukuntu niṉṟu — also entered; ĕṉṉaiyum — my; uṭalul̤ — body; aṟukkiṉṟa — and severed; ūṟal — my life; cĕṉṟu uraittiye? — go and tell; ĕṉ — my; naṭalaikal̤ ĕllām — sorrows; nākaṇaikke — to Thiruvananthazhvān

Detailed Explanation

Avathārikai (An Introduction to the Pāśuram)

In this state of profound separation from her Lord, the Āzhvār, in the elevated mood of Parakāla Nāyakī, beholds the great ocean before her. Stirred by her own inner turmoil, the ocean itself appears agitated, furiously casting its great waves towards the shore. Seeing in the ocean a fellow sufferer who has also experienced

+ Read more

NAT 10.8 NAT 10.10